Over mij

Ik ben Sandrine Verstraete. Sinds 2002 ben ik afgestudeerd als kinesist. Na een paar jaar werkzaam te zijn geweest als kinesist,  heb ik de laatste jaren ook veel tijd geïnvesteerd in mijn gezin. Omdat mijn passie en interesse voor honden zo groot is, volgde ik veel cursussen en workshops in verband met honden. Nu heb ik drie kinderen en ook drie honden. Het zijn 3 labradors, waarvan eentje een officiële hulphond is.

Uit eigen ervaringen met mijn kinderen, en door het doen van vrijwilligerswerk met honden ( zoals gastgezin zijn voor een blindengeleidehond, en leesmama met hond op school, en langsgaan in rusthuizen, en vrijwilliger voor het stadsbeest,en ook bij AAP vzw)  heb ik ervaren hoe belangrijk de aanwezigheid kan zijn van een hond voor de persoonlijke ontwikkeling van een kind/volwassenen/oudere persoon.

Ik ondervond hoe ik  via de hond de mensen in beweging kan brengen, en hoe ik ook  kan werken op de emoties van zowel honden als mensen.

Wat kunnen honden teweegbrengen bij de mens, zowel op fysiek als op emotioneel vlak? Daar ging ik verder naar op zoek! En zo vond ik de ideale opleiding die nog ontbrak aan mijn pakket, nml: ZORGVERLENER MET THERAPIEHOND !

Na die opleiding te hebben gevolgd en ook de ideale hulphond in huis te hebben ben ik nu aan de slag als kinesist met mijn labradors!

Ik combineer zo mijn passie en mijn job in

 DOG(e)MOTION !

Ik werk vooral met kinderen om ze de kans te geven om te leren ontspannen, want daar is haast geen tijd meer voor in onze drukke maatschappij. En aanraking ( = massage) is een essentiële behoefte die we allemaal hebben. En ik ben ervan overtuigd dat mijn honden daarbij met zijn specifieke aandacht, aanraking of gewoon door zijn aanwezigheid een immense meerwaarde is binnen mijn aanpak!

Ik kan zeker ook oudere mensen net dat extraatje bieden, door langs te gaan in rusthuizen, maar ook voor zij die nog thuis zijn!

In scholen werk ik ook, elk kind kan immers een duwtje in de rug gebruiken!  Mijn honden worden ook ingezet als  leeshond! Maar het mooist is dat de hond de veilige vriend wordt van ieder kind en dus bied ik in overleg en op maat projecten aan binnen scholen om te leren omgaan met honden! Leren lezen met honden en leren omgaan met honden kan ook in mijn praktijk of aan huis worden aangeboden.

En je moet nog altijd blijven dromen. En wat ik in de toekomst zou willen bereiken is dat ik mijn werk kan uitbreiden door met met mijn honden kinderen gelukkig te maken die voor langere tijd in het ziekenhuis moeten verblijven, of mensen een bezoekje te brengen op palliatieve zorgen! Want ook dat heb ik al persoonlijk mogen ervaren, dus hierbij graag even mijn verhaal daarover:

Spencer in het ziekenhuis

Versie 2

Als pup is Spencer al bezig als hulphond, hier was hij 6 maanden. wij zijn zijn gastgezin, hij deed toen zijn werk al voorbeeldig! Het is echt een hond met een missie dacht ik toen ik zag wat hij heeft teweeggebracht bij mijn zoontje, die al meer dan een week in het ziekenhuis lag , geïsoleerd, hij werd gewoon niet beter!

Ineens kwam in mij op dat ik echt wat moest trainen met Spencer , maar langs de andere kant wou ik ook mijn zoontje geen seconde alleen laten! Dilemma, dus dan maar de toelating vragen in het ziekenhuis om met mijn officiële hulphond naar mijn zoontje in de kamer te mogen. Eerst moest ik langs de directie, toen een gesprekje met de hygiëniste van het ziekenhuis, en wonder boven wonder hebben ze mij toegelaten!

Ik dacht dat ik daar een uurtje zou blijven met Spencer, mijn zoontje werd dolenthousiast, er kwam weer leven in hem, Spencer toverde weer een glimlach op zijn gezicht! Na een half uur actief te zijn geweest vielen ze samen zo in slaap!

Dit zijn in mijn ogen gouden momenten! En dit doet mijn moedershart smelten, maar ook als therapeut zie ik dat het echt werkt! Die honden zijn zo speciaal! Ik wil dit nog meer kinderen gunnen!

Zo blijft dat nog een open project waar ik aan werk, want mijn levensmotto is:

“DREAM IT, WISH IT, DO IT”